Sint Adelbertabdij

De Sint Adelbertabdij in Egmond

Het adres van Sint Adelbertabdij is: Abdijlaan 26, Egmond-Binnen. Tel: 072-5061388 E-mail: gastenpater.adelbertabdij@xs4all.nl http://www.abdijvanegmond.nl/

Renée Jonker was in de zomer van 2010 te gast in de abdij en doet verslag:

Je mag er zijn. Wat een zegen!

Het is even schrikken als we aan komen rijden bij de Sint Adelbertabdij. Als oudgediende onder de gasten heb ik het beeld nog voor ogen van vóór de renovatie en nieuwbouw.
Bijna twee jaar hebben de broeders geleden onder lawaai, stof en tocht. Al die tijd was het niet mogelijk om als gast bij hen te verblijven.
Ik verheug me dan ook erg op het weerzien, maar mijn eerste indruk van de nieuwbouw is niet bepaald positief: wat een sombere uitstraling!
Als ik eenmaal binnen ben voelt het al beter, en als gastenbroeder Adri met uitgestoken hand en een grote glimlach op me afkomt om me te verwelkomen, is het alweer bijna als vanouds ‘thuiskomen’.
Voorheen ging de tocht naar je kamer via lange donkere gangen en imposante trappenhuizen, nu stap je in de lift en zoef je naar je comfortabele kamer met eigen douche en toilet. Wat een luxe, het is net een hotel!
Comfort went snel, en toch denk ik de eerste dag veelvuldig met enige weemoed terug aan de eenvoud van voorheen. Die paste voor mijn gevoel zoveel beter bij de levensstijl van de monniken.
Maar na mijn eerste kerkdienst, wat uurtjes lezen op mijn kamer en wat wandelen in en om de abdij, ben ik er weer helemaal, en begint het grote genieten.
Hier ben ik voor mezelf. Ik mag meeleven in het ritme van de monniken, dat gevormd wordt door de vaste tijden voor de kerkdiensten en de maaltijden. De structuur en rust die dit biedt, zijn belangrijke redenen waarom ik het zo heerlijk vind om hier te zijn. Maar het allerbelangrijkste voor mij is de stilte. De Benedictijner broeders in deze abdij zijn namelijk een stilte-orde. Dat houdt onder andere in dat de warme middagmaaltijd, die gasten en broeders gezamenlijk nuttigen, in stilte plaatsvindt. Een prachtige ervaring!
Het is heerlijk om die stilte in en om jezelf te ondergaan. Je kiest zelf de momenten waarop je wél wilt praten, bijvoorbeeld tijdens de koffie met je medegasten.
Zoals altijd heb ik veel spullen bij me, want ik weet bij het inpakken nog niet waarvoor ik in de stemming zal zijn. Boeken, schrijfmateriaal, muziek op de mp3, tekenspullen....
En zoals altijd is het veel te veel, want hoe langer ik hier ben, hoe minder ik geneigd ben iets concreets te doen. Ik ga langzamer lopen, en na verloop van tijd ook langzamer denken, minder denken. Gewoon zijn.
En dat mag daar. Wie je ook bent, gelovig of niet, wat ook de reden is van je komst; je mag er zijn. Wat een zegen!